Bir Tarih Öğretmenin Haykırışı

Mesleğe başlayalı 15 yıl oldu ve bunun yaklaşık 14 yılını KPSS kurslarında Tarih öğretmenliği, idarecilik hatta yayınevlerinde yazarlık yaparak geçirdim.

banner396

Bir Tarih Öğretmenin Haykırışı

Mesleğe başlayalı 15 yıl oldu ve bunun yaklaşık 14 yılını KPSS kurslarında Tarih öğretmenliği, idarecilik hatta yayınevlerinde yazarlık yaparak geçirdim.

06 Temmuz 2014 Pazar 10:17
2946 Okunma
Bir Tarih Öğretmenin Haykırışı
Mesleğe başlayalı 15 yıl oldu ve bunun yaklaşık 14 yılını KPSS kurslarında Tarih öğretmenliği, idarecilik hatta yayınevlerinde yazarlık yaparak geçirdim. Bu cümleleri yazmak inanın benim için de zor ancak duygularımın kaleme dökülmesini engelleyemedim.

Bugün sınav sonrasındaki sizlerin o haykırışları aslında yılların birikimiydi, kiminiz çok sinirlenmiş çatacak yer arıyordunuz, kiminiz sinirden gülüyor hatta internette, “telefon kulübesinde halay çekmek” gibi şakalar yapıyordunuz. Büyük çoğunluğunuz ise sessiz kalıp gözyaşlarınızı ve öfkenizi içinize akıtıyordunuz. Çünkü hayalleriniz geleceğiniz ve umutlarınız belki de ÖSYM’nin optik formlarında kalmıştı. Biliyordum kiminiz bunun sonucunda evlenecek, evli olanlarınız çocuk yapacak, çocuklu olanlarınız ise o çocuğa daha insancı ve rahat bir hayat kuracaktı. Hatta kiminiz yıllardır sizi sırtlamış yaşlı ananız ve babanızın yorulduğunu fark etmiştiniz ve biraz da onları sırtınıza almak istiyordunuz.

[colored_box color="green"]ÖSYM’ye KPSS adaylarından tepki var[/colored_box]

[colored_box color="blue"]KPSS Tarih Soruları çok mu zordu?[/colored_box]

 

Bir yönetici olarak ben şahidinizim, sadece dersanemde olan arkadaşların değil tüm ülke genelinde arkadaşların aynı süreçten geçtiğini biliyorum. Dershanem ülkenin genelinin bir kesitiydi. Dersse çalıştınız, soru ise çözdünüz, tekrar ise yaptınız. Çoğunuz geçici işler yaparak yol parası ve kurs parasını ucu ucuna denkleştirdiniz çoğu zaman öğle yemeği yemiyordunuz yerine belki farklı bir yayının soru bankasını ya da deneme sınavını alırım diye, kantinden alışveriş yapmıyordunuz çünkü karşıdaki BİM’de kahve, su ve bisküvi daha ucuzdu ve kalan parayla bir sonraki günü de kurtarıp ailenize daha az yük olacaktınız.

Yirmili yaşları geçmiştiniz herkes sizden maddi ve manevi bir beklenti içindeydi. Atanacaktınız aileden yükünüz kalkacak hatta onlara destek olmaya başlayacaktınız. Ancak gerçek şuydu sabah çıkarken babanız ya da annenizin veyahut eşinizin elinize tutuşturduğu birkaç kuruş para ağrınıza gidiyordu. Bu bitecekti bunun ağır yüküyle sabah kalktınız ve o ağır sorular daha da ağırlaştırdı yükünüzü.

Netice olarak bu bir sıralama sınavıydı ve sınavınız kötü geçse de belki de diğerleri sizden daha kötü yapmıştı ve atanacaksınız. Ancak en verimli çağlarınızı dershane köşelerinde, kütüphanelerde hatta yayınevlerinin o iğrenç isimli kitaplarının arasında bıraktınız. Atandınız ancak yaralı bir ruh haliniz var elinizde, mesleğinize heyecanlı bakamıyorsunuz, içinizde bir şeyler paslanmış yorgunsunuz.

Son anlattığım cümleleri siz değil devlet büyükleri düşünmeli. Genç beyinlerini “Afrasyab” “Voynuk” gibi boş beleş şeylerle harap etmişti. Onların o enerjilerini ellerinden almıştı. Sonra da çıkıp neden ülkemizde üretkenlik yok neden insanlarda bir Japonya’daki gibi hareketlilik yok diyordu. Devlet yöneticilerine bu bir haykırıştır. Bunu sen yaptın ve kızma ve bedelini bi zahmet öde…

Çünkü yıllarca süründürdüğün bu gençler senin yüzünden evlenemedi ve evlilik çağı geçtiği için artık evlenemiyor. (Herşey zamanında güzel)

O gençlerin bir kısmı geçim sıkıntısı yüzünden boşandı, atandıktan sonra yıkılmış bir yuvanın nafakasını ödüyor. (Paranın hayrını göremedi)

Bir kısmı çocuklarına daha iyi bir sosyal ortam kuramadığı için serseri çocuklarıyla boğuşuyor ve sana hizmeti ikinci plana atmış, iş yerinde ne olacak bu çocuk diye düşünüyor.

Bir kısmı ise ölen annesi ve babasına bir gün yüzü yaşatamadığı için vicdan yapıyor ve kendinden ve senden nefret ediyor.

Cavit Ardıç

1kpsscafecom
>>2016 KPSS'YE GİRECEK ORTAÖĞRETİM ADAYLARI DİKKAT!!!

Son Güncelleme: 06.07.2014 10:17
Yorumlar
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
aysegul 2 yıl önce

Sayin hocam dyygularima tercuman icim serinledi bi nebze..

Avatar
ismail 2 yıl önce

mesleki bir planlamanın olmadığı yetişen elemanın arz talep dengesine hiç bakılmadığı, kontenjanı bir kalemde %10 artırdıkları bir eğitim sistemi, kalite mi sormayın gitsin,

Avatar
Güllü Topal Oyarkılıçgil 2 yıl önce

sayın hocam,duygularımıza tercuman olduğunuz için teşekkürler. bende 38 yaş sınırına geldim. sürekli tedirgin bir hayat sürmekten ve gelecek klaygısı taşıyarak yaşamaktan yorulduım.sağlığım gitti. allah belalarını verecek. bizlerin hakkını göz göre göre başkarına yediren herkese allah soracak eminim .ÜZÜLME. ALLAH (CC) BİZİMLE

Avatar
yeter 2 yıl önce

Hocam çok güzel anlatmışsınız ki bu çektiğimizin küçük bir kısmı,Yıkılan hayaller,geçim derdi,özel sektörün torpili,pisliği.Keşke öğretmen olsaydım en azından devlette zevkli bir işim olacaktı ama mühendis için devlet hiç hayal edilen bir yer değildi ki ona bile razı olduk ama olmadı.
Yaş oldu 30,tekrar mı girelim,zaten gelecek yıllarda mülakat gelecek haberleri... Artık boş verdim çünkü gerçekler kaldıramayacağım kadar ağır. Hakikaten kelimeler kifayetsiz şu durumumuza...Allah yardımcımız olsun,yönetenlere akıl,vicdan versin ya da bize seçmemiz için daha iyi alternatifler göndersin.

Avatar
Abdullah 2 yıl önce

içimden geçenleri yazmış.tebrik ederim hocam. voynuk'tan veya afrasyab'tan bana ne öğretici soru sor.bunlar benim neyime yarayacak.

Avatar
cansel 2 yıl önce

Ağzınıza sağlık gözlerim doldu valla:.(

Avatar
İnlo 2 yıl önce

Ağlayatak ikigözüm yaş içinde okuyorum bu yazıyı resmen bizi anlatmışsn değerli meslektaşım yüreğine sağlık Biz yatına umutla bakamayan geçnleriz

banner389

banner394